داستان هایم

خوان یکم

 

پر و خالی می‏شود جوب از قوطی نوشابه و تفاله‌های رنگارنگی که یک روز شاید بیسکویت بوده‌اند و شاید هم مرغ برشته‌ای با سس قرمز و مخلفات دورش.

-         حاضر.

طبق معمول بسته‌ی بادبادک‌ها جلوی پایش بود و بعضی از مردم می‏خریدند و بعضی هم می‌خندیدند.

-         اجازه خانم، چرا بعضی‌ها بادبادک می‌فروشند؟

دو سه تا پسر بچه می‌آیند و برای خنده چند بادبادک‏ برمی‌دارند و بعد می‌دوند طرف کوچه‌ای. دختر با دست‌های کثیفش به طرف پسرها می‌دود که پولش را بگیرد.

-         اجازه خانم، یکی از بچه‌ها غایبه.

پسرها برمی‌گردند و بسته‌ی بادبادک‌ها باز می‌شود از لگدشان

                         به                     طرف

این                                   

و

                     آن                                           پـ   خ ش                       طرف      توی هوا

                                      می‌شود

-         اجازه خانم، من بگم مهم‌ترین عضو بدن چیه؟

خیابان عبور می‏کند از زیر چرخ‏های اتوبوس را که رد می‌شود از را و بسته‌ی خالی بادبادک‌ها را از دختر...

اجازه خانم، من بگم. اگر قلب نبود، ما زنده نبودیم.

و برادر دختر کنار جوب آب نشسته و با خودش فکر می‌کند که چقدر دلش می‌خواهد‏ همه‌ی این آدم‏ها را بکشد‏.

---

لیلا صادقی

از شعر-داستا «گریز از مرکز»

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است