شعر دیگران

نشانه های عزیمت - عباس حبیبی بدرآبادی

 عباس حبیبی بدرابادی

 

نشانه های عزیمت1

------------------

یک "آن" که سوراخ            می تازد به سمتِ شکار

                                                       صفحه ی سفید می خواند  

انگار سکوت نخورده به دردی

انگار         سفید نبوده سکوت

 

بانگ زده         خروسِ کماکان دری وری

                                                   مثلِ عصای رها شده در غیابِ پا

                                                   مثلِ پای دفن شده در غیابِ پا

 

وقتی عزیمت          ورم کرده توی تاریکی            می خواند با رنگِ غلط

مثلِ کسی که           شجاعت ِ  دفن نداشته  

 

و کارِ ما این شده که از عمر ِ شما کم کنیم           کارِ شما معکوس کارِ ما  

                                                                شماره می اندازد خوردنِ خروس

                                                                سکوت شده دری وری

 

کتابِ  تکرارِ  کتابِ    صفحه سفید           

و جدا کردنِ سفیدی ما از سفیدهای دیگر با ضرب ـ در            وسطِ این هق حق

به سقوطِ جنین رسیده  با تلاشیِ کلمه ها     

 

مثلِ  کسی که فوت و فن نداشته

پیر می شوی و سوراخ می خواند

 

​------------------

 

نشانه های عزیمت 2

​------------------

 

عشوه های تبلیغی

                  بر اساس مادر قحبه گیِ تو 

 

رخنه می کنی مثلِ         جاسوسِ اجنبی

زنبیلِ خرید         دورِ  قفسه ها چرخانیده می شود و  بعد

                                                                 با لنگ ها می رود هوا و

                                                                                 می ماند باز

 

رو به راهیِ        همه چیز در افتتاحِ شعبه ی جدیدِ       لاشه های کفتر

و انتخابِ خوبِ  موسیقی            از  مشتری مدارِ محترم

 

سکوت ...  حقِ مشتری

حتی وقتی صفحه ی حوادث           پر شده

و سوسمارِ  عصبی        

             عضوِ مخصوصِ مدیریتِ        فروش را بلعیده 

                                                                و طومارش را پیچده

سکوت ...  خاصیتِ مشتری

 

و تو مجازات می شوی مثلِ        جاسوسِ اجنبی

وقتی می خندی به عضویتِ        شریفی که نیست  

 

و آخرِ لیلی و مجنونی         بالانس شده شلوارِ جینِ شما  

                                                  با صدای مشتری مدارِ محترم

                                                                        روی موسیقیِ خوب

 

فرصت شمار صحبت کز این دوراهه منزل

چون بگذریم دیگر نتوان به هم رسیدن

 

​------------------

 

نشانه های عزیمت 3

​------------------

 

نشانه گذاری می کند "عزیمت" 

هرشب وقتی گیر می کند قلاب تنفسی از معده

                                                 تا حلق       تا صورت

مثل موسقی پر از سکوت

و اجازه ی خوابیدن نمی دهد

                      به کسی که از دست داده استعداد خواب دیدن را

 

مثل تنیدن دور موسقی بچه ی شلوغ  

گاهی عزیمت از عزیمت خوشش نمی آید که می آید و  نشانی می دهد

                                                             روی دستمال کاغذی:

ـ مسمومی از خودت   

تا صبح وقت داری که لذت ببری از خلط و خفقان    

 

و البته نه خفگی و  نه شب        

عزیمت، سکوت در برابر سکوت است:

                                   من سکوت می کنم پس هستم

ـ عجب شهودی!

 

تو می مانی و کتاب باز خاطره هایی صد تا یک غاز  

                                                 که گیر کرده باشد ته گلو

 

 

28 / 1 / 90

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است