شعر دیگران

دو شعر از روزبه کمالی

roozbeh kamali 1401

 

 

1.

چشمی چَررَنده

                       

تمامِ طورهایِ فضا را

پَررانده و 

هی مادام

تَنگِ تحاشی 

در تازیدنِ بر فَلَوات

بساط‌‌ها متمکن

و ما را به ماورایِ عینیه 

لکه‌یِ روافتان

می‌پاشد می‌بازد

از چشمی چَررَنده

 شبیه‌تر

پیاده پا ریخته بر افرنگیه

می‌پزد که روزهایِ مُفاجا

چنانِ زبان می‌دزدد

چنینِ بی‌کم و کاست

 

2.

زمانِ غارتی

از بین ِ فراغت‌ها 

خواطرِ خالی

کشانِ لبه‌هایِ معلق

بوده و برگشته

حمل ِ مرتبه‌‌ها  

سنگین‌سنگان

آهنگِ راه‌رفتن 

تمام‌نرفتن

مشکوک و عرق‌کرده

نورِ وازده خیزان

و معطل

کلیات را

کلن

برداریم

محکم‌‌محکم

به میل و محال و مبالغه

زمانِ غارتی برسد

امانِ قتله‌یِ مذکور

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است