جهت شرکت در فراخوان جایزه گروه «با خانه مان» - بخش شعر

گور به گور

مى لغزد انسان

فرقى نمى كند روى دو پا

مثل تكه تكه

چند هـزاره از بوسيدنش

سر رفته است

شانه هايش از دلشوره و شرم

سرازير

رد مى شود تن ها از پيراهن

سنگ هاى زيادى رد مى شود از سرش

رد مى شود زيستن

زواياى شب

گوش ها به هزار ساز

مى گريند جنين هاى فريب خورده

پر مى كشند به شلوغى خيابان هايى

كه جا مى گذارم در تو

نگاهى كه برود به خاطرت

زيستن نت هاى خودش را دارد

 


این مطلب را به اشتراک بگذارید

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

نام:

ایمیل: