یادداشت

چهار شعر از فرزین هومانفر

 

فرزین هومانفر

1 - 
 
شب می وزد وُ
  بر نقطه های برجسته می رقصد
بر اشیا هم
تن های دست نشانده
- اتاق-
 تنگ تر از آزادی  
  در خواب
 در آغوش می گیرم
 روزی را
 که قسمت نشد
حرفی از باران نیست
 که بریده وُ من هنور
 
 دل را  نبسته ام !
 
 
 
 
2-
 
تاریکی روشن می کند
  انتظار را
 در ایستگاه          
 زخمی کهنه باز می شود
لبی نیست
 مطلبی نیست
 تنها  باد می دود
 و با خود می برد
 چند مریم مقدس را
                        
                   
 
 
3-
 
 حرف از سطر
کوتاه تر است
خم می شوم روی متن
دست ام به سطرهای خالی نمی رسد
جا ماندگی ها را
بک روز
 
  باتو به روز می کنم
                       
                 
 
 
4-
 
دری که با تو در میان گذاشتم
همیشه به قهر باز بود
 پس ازهرهجرت
دسته گلی  برای خود می فرستم
از گل های فصل بعد
با عطری عجیب
 گاهی از عجایب ریا ضت است
  - یک -
 
 
 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است