درباره آثار

تا تاریکی - حمید امیدی

 

حمید امیدی

بیرون نیامده ام از         تا         تاریکی

از ته ِ قهوه که سر کشیدم سیر ازسر ِ ملال

وکاری از لامپ ها هم

وَ هَم از صورت ِ تابان ماه هم

تو چانه پُر          من لال

تو شلیک و

با هر خشاب ِ چانه که پُر می شوی

خالی می کنند آدم ها        دم ها        ها !

تازه این خلاصه ی اخبار است خانم ِ بی.بی.سی. !

تو روشنی و شعبده داری هنوز

تا خط فاصل ِ خون و خنده را

با چرخشی لوند

از کلمه پُر کنی

ک

ل

م

ه

روشن از تو نیست  تی.وی. !

که در آغاز بود و باکره بود

و حالا هرزه ای دست آموز

که حامله ی اولادی نیست

هنوز روشنی تو

و روشنی با تو نیست

تا

تنفس تو وُ           چای غلیظ  من

م

ش

ر

و

ح ِ خبر هم

روح کسی را شرحه نکرد

تا

تنفس تو و           تشریح ِ من

چایم را سال ها که بی قند می خورم و سرد

گرمم کن            چایم را

بی خون            بی خنده             بی ی ی ی خ

چشم روشنی از من

روشنی از چشم ِتو را می ی ی ی خ

زبان در عاشقانه ام لنگ می زند

الاکلنگ را ول کن بیا !

و بی که سیبی گاز

مرا ببر به غفلت ِ پاک ِحوای خودت

بیرونم از قعر ِ قهوه کن           از کلمه           تا کله

بیرونم از خودم      از دم         تا آ           آدم !

تا             دم ِ دیگر

 

آ             دم ِ دیگر

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است