درباره آثار

سه شعر از علی رضا نوری

 

---------

شعر اول

علی رضا نوری

----------

ناگهان سنگ شدی کنار خیابان     زن / سنگ

در تظاهرات خیابانی

                             تو را پرت می کنند صورت پلیس

شب های جمعه

                            مادران

                            تو را به سنگ قبر جوان شان می زنند             تق تق

در سونوگرافی

                           تو در کیله ی معشوقم دیده می شوی لعنتی

در این سی و هفت سال

بارها سر من به تو خورده است

من زنانگی ات را دوست دارم

شورشیان آرمانخواه

سنگ بودنت را

---------

شعر دوم

----------

نوشته بود:

               خداحافظ برای همیشه

نوشتم:

              برای همیشه خداحافظ

اما همچنان باهم حرف می زنیم

گاهی او می آید به این اتاق

گاهی من می روم

ما اشتراکات کوچک و کمی داریم

اما هر دو می دانیم

دیکتاتورها

روزی خود کشی می کنند

---------

شعر سوم

----------

نوه ی آتشی بودم کاش

می رفتم می نشستم روی پاش

دست می کشیدم

به صورتش

به تنش

به موهاش

و در گوشش آرام می گفتم:

                                 چرا همش بوی اسب و گله میدی پدر بزرگ

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است