مقالات فارسی

 

هفتمين همايش بين المللي انجمن ترويج زبان و ادب فارسي

15 تا 17 شهريور ماه 1391، دانشگاه علامه طباطبايي

تعامل نگاشت طرح واره اي و ساختارهاي خرد و كلان براي شكل گيري داستان كلان

در منطق الطير عطار نيشابوري

لیلا صادقی

چکیده

بخشی از شعرشناسی شناختی مبتنی بر نظریه‌ی نگاشت قیاسی است که برای یافتن شباهت‌ها، رابطه‌ها و نظام‌های ساختاری به‌کار می‌رود (هولیوک و  تاگارد 1995؛ فریمن 1997). داستان کلان که به معنای ساختارهای کلی و مشخصه‌های مختلف ساختارهای کلان است، به مثابه‌ی لایه‌ای است  که ساختارهای از هم گسسته را به‌واسطه‌ی عناصر شناختی و متنی به هم پیوند می‌زند تا داستانی ناگفته را به وجود بیاورد (صادقی، 2011).

این مقاله نقش‌های مختلف نگاشت فرافکنی، نقش‌کاربردی و طرح‌واره‌ای را در ساخت جهان متن منطق الطیر، اثر عطار نیشابوری، با رویکرد شعرشناسی شناختی بررسی می‌کند. هدف این مقاله این است که نشان دهد چگونه مفهوم “کثرت و وحدت” به‌واسطه‌ی نگاشت طرح‌واره‌ای در شکل‌گیریی ساختارهای خرد و کلان (وندایک، 1980) منطق‌الطیر عمل می‌کند و منجر به شکل‌گیری “داستان کلان” می‌شود. مطالعه‌ی متن با این رویکرد می‌تواند ابزار مناسبی برای تحلیل متن و ساختارهای آن، به‌واسطه‌ی نگاشت‌های مفهومی ایجاد کند و بسیاری از اختلاف نظرهای موجود در تحلیل ساختار اثر را منتفی کند.

کلمات کلیدی: جهان متن، شعرشناسی شناختی، نگاشت طرح‌واره‌ای، داستان کلان

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است