ایزوله - بهاره رضایی

 

خودم را به تخت می بندم؛                   

وضعیت،وخیم است
خوب می دانم
باید ترک کنم.

مختصرم این روزها ؛
سبک و موازی.
اما هنوز امیدواری ِ ناشیانه ای دارم
که در زندگی ِ بَعدی ام ؛
پرنده ای باشم 
تا در انقلابِ خیس ِ تن ات
زخمی شوم.


مورس می زنم ؛
گزارش بده 
دارم روی فرضیه ی فارابی کار می کنم
و هر روز 
رَد می کنم خودم را.

آینه می بینم
پیش گویی می کنم؛
وضعیت،وخیم است؛

در اقصا نقاطِ دنیا
کُلُنی هایِ وحشت رشد می کنند
من سرم درد می کند برای تکثیر ِ سلولی ِ همین صحنه 
و نواحی ِ احتمالی ِ اطرافش.

مختصر و موازی
هر روز 
رد می کنم خودم را!  

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

تمامی حقوق این سایت متعلق به شخص لیلا صادقی است و هر گونه استفاده از مطالب فقط با ذکر منبع مجاز است